تنها کتاب مقدس – از مجموعه یگانه های اصلاحات

Kruger Photo 2015.jpg

نویسنده: پروفسور مایکل کروگر

استاد عهد جدید و مسیحیت اولیه و الهیات اصلاح شده

از کلیسای مشایخی در امریکا – کارولینای شمالی

ما در دنیایی زندگی می کنیم که سرشار از ادعاهایی است که بر سر حقیقت رقابت می کنند. ما هر روزه با اعلاناتی که می گویند چه چیزی حقیقت است و چیز دیگری غلط٬ بمباران می شویم! به ما گفته شده که چه چیزی را باور کنیم و چه چیزی را نه. از ما خواسته شده که به یک طریق رفتار کنیم نه به طریقی دیگر. اوپرا وینفری در ستون ماهانه خود به نام «آنچه به یقین می دانم» به ما می گوید چطور زندگی و روابطمان را مدیریت کنیم. صفحۀ سرمقاله نیویورک تایمز به طور مرتب به ما می گوید که برای مسائل بزرگ اخلاقی٬ حقوقی یا سیاست جمعی روزمان چه رویکردی باید در پیش بگیریم. ریچارد داوکینز٬ بی خدا و تکامل گرای بریتانیایی به ما می گوید که چطور به منشاء های تاریخی و جایگاهمان در این عالم هستی بنگریم.

چطور بین این ادعاها تمایز قائل شویم؟ مردم از کجا می دانند که چطور باید درمورد روابط٬ اخلاقیات٬ خدا٬ منشا عالم هستی و بسیاری از سوالات دیگر فکر کنند؟ برای پاسخ به چنین سوالاتی٬ مردم به نوعی هنجار٬ استاندارد یا معیار نیاز دارند که بتوانند به آن رجوع کنند. به بیانی دیگر٬ ما به مرجعی معتبر نیاز داریم. البته٬ هر کس نوعی هنجار معتبر دارد که به آن رجوع می کند فارغ از اینبکه بداند هنجارهایش از کجا آمده اند. برخی مردم برای تشخیص ادعاهایی که بر سر حقیقت در رقابت هستند به منطق و دلیل متوسل می شوند. بقیه، به تجربۀ حسی رجوع می کنند. باز هم برخی به خودشان وحس فردی خود از مسائل رجوع می کنند. اگر چه برخی حقایق در این رویکردها وجود دارند اما مسیحیان به لحاظ تاریخی٬ همۀ آنها را به عنوان استاندارد معتبر دانش رد کرده اند. در عوض، مردمان خدا عموما تایید کردند که تنها یک چیز است که می تواند به طور صحیح به عنوان استاندارد اعلی عمل کند: کلام خدا. هیچ مرجعی بالاتر از خود خدا نیست.

البته ما اولین نسلی نیستیم که با چالش ادعاهایی که بر سر حقیقت در رقابتند روبرو هستیم. در حقیقت، آدم و حوا در همان ابتدا با چنین دوراهی ای برخورد کردند. خدا به وضوح به آنها گفت که اگر از درخت معرفت نیک و بد بخورید٬ «به یقین [خواهید] مرد». (پیدایش ۲: ۱۷). از سویی دیگر٬ مار برعکس به آنها گفت: «به یقین نخواهید مرد» (۳: ۴). آدم و حوا چطور باید این ادعاهای رقابتی را تشخیص می دادند؟ با تجربه گرایی؟ با عقل گرایی؟ با چیزی که به نظرشان درست می آمد؟ نه. فقط یک استاندارد وجود داشت که برای این تصمیم گیری می توانستند به آن رجوع کنند: کلام خدا با آنها صحبت کرده بود. متاسفانه٬ این اتفاق نیفتاد. حوا به جای تمرکز بر مکاشفۀ خدا تصمیم گرفت چیزهایی را خودش وارسی کند: «چون زن دید که آن درخت خوش خوراک است و چشم نواز٬ پس میوۀ ان را گرفت و خورد» (۳: ۶). اشتباه نکنید٬ سقوط به خاطر این موضوع نبود که آدم و حوا از آن میوه خوردند. سقوط در باطن قضیه بخاطر این بود که مردمان خدا از کلام خدا به عنوان استاندارد معتبر برای تمام زندگی٬ سرپیچی کردند.پس اگر خدا استاندارد معتبر تمام زندگی است٬ سوال بعدی حیاتی است: برای دریافت کلام خدا به کجا مراجعه کنیم؟ کلام خدا کجا یافت می شود؟ البته این موضوع ما را به یکی از بحث های مرکزی اصلاحات پروتستان می کشاند. با اینکه مقامات کلیسای کاتولیک رم موافقت کردند که کلام خدا استاندارد معتبر کل زندگی و آموزه هاست، آنها معتقد بودند که این کلام را می توان در جاهایی خارج از کتاب مقدس یافت.رم مدعی یک ساختار مرجع سه گانه بود یعنی کتاب مقدس٬ سنت و اختیار آموختن آموزه ها. در این مرجع سه گانه٬ اختیار آموختن آموزه ها٬ مولفه ای کلیدی بود که به معنای خدمت تعلیم معتبر کلیسای کاتولیک رومی است که اصولا در پاپ مشاهده می شود. زیرا پاپ جانشین پطرس رسول در نظر گرفته می شد و اعلامیه های رسمی او (ex cathedra) همان کلام خدا تلقی می شد.

در این زمان بود که اصلاحگران پایه های خود را بنا نهادند. آنها تایید می کردند که خدا کلام خود را به طرق مختلف قبل از مسیح به مردم خود داده بود (عبرانیان ۱: ۱) با این حال٬ آنها بحث می کردند که چون خدا برای آخرین بار توسط پسرش صحبت کرده٬ پس دیگر نباید منتظر مکاشفه باشیم (آیه ۲). کتاب مقدس مشخص کرده که خدمت رسولی طراحی شده که کار یک مرتبه و نجات بخشتاریخی را به انجام رساند که آن هم بنا نهادن شالودۀ کلیساست (افسسیان ۲: ۲۰). این فعالیت رسولان (بنا نهادن شالوده) اصولا شامل سپردن تعلیم معتبری که به آن شهادت می دادند به کلیسا و اعمال کار عالی و نجات بخش مسیح بود. بنابراین٬ نوشته های عهد جدید که تجسم پایدار این تعلیم رسولی است را باید به عنوان بخش نهایی مکاشفۀ خدا به مردمش دید. این نوشته ها به همراه عهد عتیق تنها مرجعی هستند که به حق کلام خدا در نظر گرفته شده اند.

اعتقاد راسخ به مرجعیتِ صِرف کتاب مقدس (تنها کتاب مقدس): کتاب مقدس تنها کلام خداست و بنابراین٬ تنها حکم لغزش ناپذیر برای زندگی و آموزه ها است که سوخت لازم برای شعله ور ساختن اصلاحات را فراهم کرد. در حقیقت٬ کتاب مقدس «دلیل رسمی» اصلاحات در نظر گرفته شد (برعکس، تنها ایمان یا «ایمان محض» «دلیل مادی» در نظر گرفته شد) . باورهای این آموزه در سخنرانی معروف مارتین لوتر در Diet of Worms (۱۵۲۱) وجود دارد؛ بعد از اینکه از او درخواست شد که تعالیم خود را رسما تکذیب کند:

تا وقتی که با شهادت کلام خدا یا دلایل واضح متقاعد نشوم (چون نه به پاپ معتقدم نه به شورای صِرف٬ چون کاملا آشکار است که آنها اغلب خطا کرده اند و بر ضد خود بودند)٬ به کتاب مقدسی که از آن نقل کردم مقید هستم و وجدان من در کلام خدا محبوس است. من هیچ واکنشی نشان نخواهم داد و نمی توانم این کار را بکنم چون برخلاف وجدان عمل کردن نه مطمئن است و نه درست….باشد که خدا مرا یاری کند. آمین.

برای لوتر٬ کتاب مقدس و تنها آن٬ مرجع معتبر آنچه که باید بدان باور داشته باشیم بود. البته٬ آموزۀ کلام صرف مانند بسیاری از باورهای مرکزی مسیحی اغلب به نادرستی فهمیده و بکار برده شده. متاسفانه٬ برخی از باور (تنها کتاب مقدس) استفاده کردند تا نوعی فردگرایی (یعنی «من٬ خدا و کتاب مقدس») را توجیه کنند که مرجع حقیقی در کلیسا ندارد و به هنگام تفسیر و اِعمال کتاب مقدس٬ تاریخ کلیسا در آن در نظر گرفته نمی شود. بنابراین٬ بسیاری از کلیساهای امروز٬ تقریبا فاقد بعد تاریخی هستند و بکلی از سنت های غنی، عقاید و اعترافات کلیسا جدا شده اند. آنها معنای (تنها کتاب مقدس) را به غلط برداشت کرده اند که کتاب مقدس تنها مرجع است؛ بجای اینکه آن را اینطور معنا کنند: کتاب مقدس تنها مرجع لغزش ناپذیر است. به شکلی طعنه امیز٬ چنین رویکرد استقلال گرایی عملا همان آموزه «تنها کتاب مقدس» را که قصد داشت از آن محافظت کند٬ بی ارزش می کند.فرد با تاکید بر استقلال ایماندار با نتایج شخصی و خصوصی از معنای کتاب مقدس روبرو می شود. مرجعیت کتاب مقدس آنقدر مانند مرجعیت فرد غنیمت شمرده نمی شود. اصلاحگران چنین تحریفی را به عنوان آموزۀ خودشان از (تنها کتاب مقدس) به رسمیت نشناخته اند. برعکس، آنها کاملا هشیار بودند که به پدران کلیسا٬ شوراهای کلیسا و اعتقادات و اعترافات کلیسا تکیه کنند. چنین ریشه تاریخی نه تنها ابزار حفظ آموزه صحیح است ٬بلکه به عنوان ابزار حفظ انسانیت نیز دیده می شد. اصلاحگران برعکس افکار متداول٬ فکر نکردند که با چیزی جدید روبرو هستند ٬ درعوض٬ آنها فهمیدند که چیزی بسیار قدیمی را بازیافته اندچیزی که کلیسا از ابتدا به آن معتقد بود اما بعدا مخدوش و پیچیده شد. اصلاحگران ابداع گر نبودند بلکه کاوشگر بودند.

عقاید افراطی دیگری وجود دارند که بر ضد این موضوع هستند که آموزۀ (تنها کتاب مقدس) از ما محافظت می کند. در حالی که ما قطعا می خواهیم از وضعیت ضدتاریخی و فردگرای بسیاری از کلیساهای امروز دوری کنیم، آموزۀ «تنها کتاب مقدس» ما را از تصحیح دوباره و مطرح کردن عقاید و اعترافات یا سایر اسناد (یا تفکرات) در سطح کتاب مقدس باز می دارد. ما باید همواره در برابر چنین اشتباهاتی مثل کلیسای رم هشیار باشیم و همچنین در مورد پذیرفتن آنچه ممکن است تحت عنوان «سنت گرایی» مطرح کنیم٬ که وجدان مسیحیان را به محدوده هایی مقید می کند که کتاب مقدس چنین نمی کند. در این مفهوم، (تنها کتاب مقدس) محافظ آزادی مسیحی است. اما بزرگترین خطری که ما در این مفهوم تنها کتاب مقدس») با آن مواجه می شویم٬ سوء برداشت نیست. بلکه٬ فراموش کردن آن است. ما مستعد هستیم که این آموزه را به طور محض در ارتباط با بحث های قرن شانزدهم ببینیم (بقایای جنگ های قدیمی بین پروتستان و کاتولیک و بی ارتباط با امروزه). اما امروزه٬ کلیسای پروتستان به این آموزه بیش از هر زمانی احتیاج دارد. درس های جنبش اصلاحات تا حد زیادی به فراموشی سپرده شده بود و کلیسا بار دیگر شروع کرد به تکیه به مراجع معتبر خارج از کتاب مقدس.

برای اینکه کلیسا را به (تنها کتاب مقدس) برگردانیم، باید درک کنیم که ما نمی توانیم این کار را تنها با تعلیم این آموزه انجام دهیم (اگرچه باید این کار را انجام دهیم). در عوض٬ راه اصلی که می توانیم کلیسا را برگردانیم، در حقیقت از طریق موعظه کتاب مقدس است. تنها کلام خدا قدرت تبدیل و اصلاح کلیساهای ما را دارد. بنابراین٬ ما نباید فقط دربارۀ (تنها کتاب مقدس)حرف بزنیم، بلکه باید آن را نمایش دهیم. و وقتی این  کار را می کنیم٬ باید تمام کلام خدا را موعظه کنیم نه اینکه قسمت هایی را انتخاب کنیم که فکر می کنیم کلیسای ما می خواهند به آنها گوش بدهند (یا ترجیح می دهیم به آنها گوش بدهند). ما باید فقط کلام خدا را موعظه کنیم و باید تمام آن را موعظه کنیم . این دو باید در کنار هم باشند. وقتی با یکدیگر بکار می روند.

2 نظر برای “تنها کتاب مقدس – از مجموعه یگانه های اصلاحات

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s