آیا کودکان و دیگر افرادی که قادر نیستند ایمان به مسیح را اعتراف کنند، اتوماتیک وار، به بهشت می روند؟

آیا کودکان و دیگر افرادی که قادر نیستند ایمان به مسیح را اعتراف کنند، اتوماتیک وار، به بهشت می روند؟

دوم سموئیل  ۱۲: ۲۳، لوقا ۱۰ : ۱۶، یوحنا ۱۲ : ۴۸

resolved-2012-friday-0069
(
دکتر جان مک آرتور موسس خدمت فیض به سوی تو )

 

مردم اغلب درباره زندگیِ ابدیِ متولد نشده ها، نوزادان و آنهایی که قادر به درک عقلانی انجیل نیستند، در شگفت اند. این پرسش مشکلی است. متاسفانه کتاب مقدس در اینباره جواب صریح و روشنی به ما ارائه نمی دهد. با اینحال بر اساس چند پیغام، همچنین درک درستی از شخصیت خدا و رابطه او با انسان ها، می توانیم به ایده خوبی از اینکه او در این شرایط چگونه عمل می کند، دست یابیم.

دوم سموئیل ۱۲: ۲۳ یکی از آیاتی است که غالبا دلالت بر این دارد که کودکان به بهشت می روند. هر چند آیه به صراحت نمی گوید که، داوود واضحا انتظار روزی را می کشد که به فرزند رخت بربسته اش بپیوندد. از آنجا که می دانیم، داوود ایمانداری بود که سرنوشت اش بهشت بود، می توانیم استنباط کنیم، امید او به وصل، به این معنی است که او بودن فرزندش در بهشت را انتظار می کشید. بنابراین دوم سموئیل ۱۲ : ۲۳ گواهیست قوی برای حیات آسمانی متولد نشده ها و نوزادان، آنهایی که در جوانی مردند.

اگر این همه آنچه بود که ما برای تایید جایگاهمان داشتیم، مسلما این می تواند کمتر از ایمان باشد. با اینحال، اینجا شواهد دیگری هست که ما را به نتیجه مشابه می رساند. اول، انجیل واضحا تعلیم می دهد که خدا عمیقا مراقب کودکان است. پیغام هایی شبیه متی ۱۸ : ۱ ۶ ، ۱۹ : ۱۳ ۱۵ تائید عشق خدا به آنان است. این آیات بیان نمی کنند که کودکان به بهشت می روند، اما قلب خدا را نسبت به فرزندان نشان می دهند. او آفریده و از فرزندانش مراقبت می کند و فراتر از آن، او همیشه اراده کامل اش را در هر شرایطی انجام می دهد.

مزمور خوان به ما یادآوری می کند که خدا پر از شفقت، مهربانی، حلم و کثیر در رحمت و راستی است. (مزامیر ۸۶ : ۱۵او خدایی است که جسم گردید و گناهان ما را با مرگش بر صلیب بر دوش گرفت. (دوم قرنتیان ۵ : ۲۱) او خدایی است که مسیحیان را در بهشت به آرامش خواهد رسانید، او هر اشکی را از چشمان آنان پاک خواهد کرد، و دیگر مرگ نخواهد بود، و ماتم و شیون و درد وجود نخواهد داشت. (مکاشفه ۲۱ : ۴) ما می توانیم مطمئن باشیم که خدا هر آنچه حق و دوست داشتنی است، انجام خواهد داد، زیرا که او نمونه کامل عشق و راستی است. این ملاحظات به تنهایی به نظر میرسد گواه کافی بر عشق منتخب خاص خدا به متولد نشده ها و آنانی که در جوانی می میرند باشد.

با اینحال نکته دیگری ممکن است در پاسخ به این پرسش مفید باشد. در حالیکه نوزادان و کودکان هیچ درکی از گناه شخصی ندارند و نیاز برای نجات نه بر ایمانشان به مسیح قرار گرفته، کتاب مقدس می آموزد که، محکومیت بر اساس رد آشکار کلام خداست، اعم از عام و خاص، جهالت نسبت به آن ساده نیست. (لوقا ۱۰ : ۱۶، یوحنا ۱۰ : ۴۸، تسالونیان ۱ ، ۴ : ۸)

آیا قطعا می توانیم بگوییم که متولد نشده ها و کودکان، حقیقت اجراشده بوسیله الهام عمومی خدا را که بی هیج بهانه ای به آنها ارائه کرده، درک کرده باشند. (رومیان ۱ : ۱۸ ۲۰) آنها مطابق با نوری که دریافت کرده اند داوری خواهند شد. در کلام واضح است که کودکان و متولد نشده ها گناه اولیه دارند، از جمله هم تمایل به گناه بعلاوه گناه ذاتی از گناه اولیه. اما، به نحوی میتواند این باشد که، کفاره مسیح، برای گناه، برای افراد درمانده در همه زمانها پرداخت شد؟ بله، در نتیجه این فرض قابل قبول است که کودکی که در سنی جوانتر از آنکه به رد عمدی عیسی مسیح آگاه شده باشد بمیرد، با خداوند خواهد بود.

Leave a Comment