کتاب مقدس هیچ راهنمایی در مورد اخراج نمودن ارواح [از ایمانداران] ارائه نمی کند.

 

ششمین دلیل علیه تسخیر ارواح در زمان حاضر فقدان کامل هرگونه دستورالعملی در این زمینه برای ایمانداران در عهدجدید است. رسولان (و آن هفتادشاگرد) قدرت برشیاطین رادریافت کردند صرفًا بدین منظورکه آمدن ملکوت خداوند را اعلام دارند. به عبارت دیگر، اخراج ارواح نشانهای بود از آمدن مسیحا و شروع عصر انجیل. توانایی شاگردان در بیرون راندن ارواح هرگز یکی از وظایف شبان مسیحی نبوده و لذا دستورالعملی هم در این باره در عهدجدید وجود ندارد. در هیچ یک از قسمتهای کتاب مقدس که در آن دربارهٔ نبرد با شیطان صحبت می شود حتی اشاره ای هم به دیوزدگی و یا اخراج ارواح نیست. هرچند پولس تمامی جنبه های نبرد روحانی را بررسی می کند اما دیوزدگی و بیرون افکندن ارواح را از قلم می اندازد. (مثالها: رسالهٔ رومیان فصلهای ۶ تا ۸ ، رسالهٔ غلاطیان فصلهای ۵ تا ۶ و رسالهٔ افسسیان ۶: ۱۸-۱۱) آیا به عقل جور در می آید که قسمت مهمی از وظیفه ایمانداران به صورت اتفاقی از قلم افتاده باشد؟ البته که نه! زیرا کتاب مقدس برای تمامی نیازهای روحانی ما کفایت می کند. علت اینکه دستورالعملی برای بیرون راندن ارواح وجود ندارد این است که این پدیده بسیار نادر بوده و علاج آن به سادگی از راه دعاکردن و بشارت دادن انجیل است. فرض بگیریم که با یک مورد نادر شیطان زدگی مواجه شدیم؛ اولا باید به خاطر داشته باشیم که وظیفه ما بشارت ملکوت خداوند است و نه بیرون راندن ارواح. دومًا به یاد داشته باشیم که خداوند به ماهشدار داده که بدون تحول روحانی حتی بیرون راندن ارواح شریر نیز بی فایده است. چه یک نفر دیوزده باشد یا نه تنها راه رستگاری اش توبه کردن و ایمان آوردن به مسیح است. راه نجات متفاوتی برای فرد شیطان زده وجود ندارد. اما بعد از وقوع تحول روحانی چه؟ آیا امکان دارد که فرددیوزده دچار تحول روحانی گردیده و بعد از آن هنوز نیاز به بیرون راندن روح شریر داشته باشد؟ پاسخ این است که چنین فرضی از نظر الهیات مسیحی غیرممکن است؛ این چه تحول روحانی است که روح خداوند، روح شریر را بیرون نرانده و نام وی را در کتاب حیات ثبت نکرده باشد؟ اگر بر حسب اتفاق روزی خادم مسیحی با فردی دیوزده روبرو شد (مثلا کسی که با تکنیکهای جادوی سیاه خود را در معرض شیطان قرار داده باشد) آنگاه نقش خادم این است که انجیل را به او بشارت داده برایش دعا کند و از او بخواهد که برای کمک و رستگاری تنها به مسیح روی آورد. ما نباید هرگز نقش یک «کشیش» را بازی کرده و کار مسیح را بر عهده گیریم. تنها مسیح است که میتواند ارواح شریر را بیرون کند، همچنانکه تنها اوست که میتواند گناهان را بخشوده و حیات تازه ببخشد. مارتین لوتر (اصلاحگر کلیسا در قرن ۱۵ میلادی) گفت: «ما نمیتوانیم با انجام مراسمی شیاطین را اخراج کنیم آنگونه که مسیح و شاگردانش این کار را انجام میدادند…ما قادر به انجام این کار نیستیم و نباید هرگز دست بدان بزنیم.»

Leave a Comment